Bracia i siostry. W Imię Przenajświętszej Trójcy rozpoczęliśmy dzisiejszą liturgię Mszy św. Uczyniliśmy prosty, a jakże wymowny znak krzyża. Dziś bowiem w sposób szczególny przywołujemy na to nasze święte zgromadzenie Boga Ojca, Syna Bożego Jezusa Chrystusa i Ducha Świętego. Przywołujemy Trójcę Świętą po to, aby w Jej uroczystość, która jest jednocześnie naszą uroczystością odpustową, wyrazić wdzięczność za to, że Bóg nas stworzył, że nas odkupił i że nas uświęca prowadząc nas do zbawienia. To w Imię Boga Ojca , Syna Bożego i Ducha Świętego udzielono nam chrztu. W Imię Trójcy Świętej kapłan w sakramencie pojednania odpuszcza nam grzechy. W Imię Trzech Osób Boskich przez znak krzyża błogosławimy posiłek, wyruszamy w podróż, rozpoczynamy każdą modlitwę. W postawię wielkiej czci i szacunku w duchu wdzięczności pochylamy się więc dziś przed tajemnicą Boga w Trójcy Jedynego. pomimo iż Istnienie Trójcy Przenajświętszej jest wielką tajemnicą naszej wiary to i tak jako ludzie próbujemy choć trochę zrozumieć i poznać Ją. Zresztą poznawanie Boga i odkrywanie Jego obecności jest wpisane w ludzką naturę, po to Bóg dał nam rozum. Ale i tu na poziomie poznania rozumowego Bóg pozwala nam się poznać na tyle ile jest to nam potrzebne do zbawienia. Wszystko co jest ponad to są domysły i spekulacje ludzkie. Co więc Bóg objawił o Trójcy św. co jest nam potrzebne do zbawienia; mianowicie to, że między osobami Trójcy św. istnieje doskonała miłość. Wiemy też, że z miłości Bóg powołał do istnienia świat, a w nim powołał do życia człowieka – stworzył go na swój obraz i podobieństwo. I tak ukochał człowieka, że nawet gdy ten odwrócił się od Boga, to Bóg z miłości zniżył się do człowieka, aby przez Jezusa Chrystusa, który jest Bożym Słowem, jeszcze raz pokazać nam w sposób najbardziej widoczny – na krzyżu - że prawdziwa miłość nie ma granic, że nawet śmierć nie jest w stanie zatrzymać czy zniszczyć miłości. Ale i na tym P. Bóg nie poprzestał; wiedząc, że nasza natura po grzechu pierworodnym skłonna jest do grzechu, to aby ocalić nas postanowił zamieszkać w nas w Duchu św. tak więc miłość jest siłą życia i siłą poświęcenia się. Potrzeba jest zatem, aby cała Trójca Święta przenikała naszą świadomość, nasze myśli i czyny. Co więcej możemy powiedzieć o P. Bogu, abyśmy na co dzień mogli bardziej świadomie żyć w Jego obecności? W Piśmie św. czytamy m.in. takie słowa już przy ziastowaniu; A Słowo Boskie stało się ciałem…a później gdy P. Jezus mówi do Filipa; tak długo jestem z wami, a jeszcze mnie nie poznałeś? Kto Mnie widzi, widzi i Ojca. ja i Ojciec jedno jesteśmy. Widzimy więc, że Bóg najpełniej wyraził się o sobie w Jezusie Chrystusie, który jest zjednoczony z Ojcem przez doskonałą miłość, którą jest Duch Św. To właśnie w Jezusie Chrystusie Bóg najpełniej jak tylko mógł odsłonił swoje oblicze. Jest to oblicze Boga nade wszystko miłującego. Stąd też nie ma innej drogi do poznania Boga, innego sposobu doświadczenia jego bliskości, jak tylko miłość. I do tak wielkiej zażyłości zaprasza nas sam Bóg. Powinniśmy odczuć przez sam fakt, że istniejemy, moc Boga - Stwórcy, który z miłości powołał nas do bycia ludźmi. Winniśmy w tym wielkim sakramencie miłości jakim jest Eucharystia poczuć moc Odkupiciela -Jezusa Chrystusa, który przez ofiarę Krzyża umożliwił nam powrót do Ojca. I wreszcie powinniśmy odczuć ten odnawiający i uświęcający powiew Ducha Świętego, który może najbardziej nas do Boga zbliżyć i nas zjednoczyć. Niech zatem Eucharystia, którą sprawujemy, wprowadzi nas wszystkich w tę doskonałą wspólnotę miłości, byśmy w Niej zanurzeni wyszli ze świątyni odnowieni i umocnieni. Amen.